Bugün de başlığa “bilinç akışı” yazmış olmanın verdiği yetkiyle, konudan konuya atlayıp aklıma gelenleri karalama özgürlüğünü buldum kendimde. Ülkede bu kadar ekonomik ve bambaşka sıkıntı varken kimse açıp bir şiir okumuyor. Sanırım şiir biraz, gereksiz bulunuyor. Hayatı betimlemek, imgelemek; bir duygunun etrafında oyalanmak fazla duygusal geliyor. […]
Entelektüel Yalnızlığın İronik Şiiri
Elimizde kutsal yetişkin masalları var bu gece;ve Tanrıyı ben değil, Nietzsche öldürdü. Ben,Cenneti takas ettim bir akşamüstüne.Üşüyünce bir palto alıp omuzlarıma,Bir de yarım kadeh şarap doldurmuşum.En nihayetinde,Entelektüel bi’ yalnızım. Yabancısı değilim bu öfkenin,Kendi uçurumumu ezbere biliyorum ben. Yine deAynaları kırarsak fazla klişe olurO yüzden sen de […]
Ruh Diye Bir Şey Yoksa Bile Neden Hissediyoruz?
“Ruh diye bir şey var mı?” Bu soruyu bana başkası değil, içimdeki bir ses sordu. Ben de ona tek bir soruyla karşılık verdim: “Sen kimsin?” Belki de insanı asıl şaşırtan şey sorunun kendisi değil; soruyu soranla cevabı arayanın aynı kişi olmayabileceği ihtimali. Bilim, iç sesimizi ruhun […]
Adını Koyamadığımız Yer. #Şiir
Sarı sıcak bir umudun kıyafeti üzerindeKravatını benim bağladığım. Bir hikaye istemiştin benden, zamansız Benim cümlelerim hep devrik kaldı. Defter aralarında sakladığım baharı, Yüzümden okuma diye değiştirdim mevsimleri.İçimde erken açan her çiçeği öldürmem bu yüzden. Çaresizliğin bluğ çağında,Yine yanlış yerden öğrendim büyümeyi.Paspasın altında sakladım her yeni günü,Ve hâlâ […]
Bomboş bir defterin en arka sayfasına yazdıkların.
Bundan bir yazı öncesinde (şuanda taslakta) uzun uzun bir şeyler anlattım. Sonra, sürekli olumsuz şeyleri yazdığım için kendimden sıkıldım… Hani bir arkadaşınızla oturursunuz da susmaz ya. Öyle bir daraltı geldi kendime. Sonra bi’ kamçılandım: Hayat istediği kadar zorlukla gelebilir. Hepsini yeneceğim, çok inat ettim. diye. Öyle […]